Comentarios literarios de poesía/Figuras estilísticas en Un repoludo gaiteiro

En Galilibros, o Wikibooks en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Rosalía de Castro
Cantares Gallegos
Un repoludo gaiteiro,
de pano sedán vestido,
como un príncipe cumprido,1
cariñoso e falangueiro,
antre os mozos o pirmeiro
e nas siudades sin par,
tiña costume en cantar
aló pola mañanciña:
ás nenas hei de engañar
Sempre pola vila entraba
con aquel de señorío;
sempre con poxante brío
co tambor se acompasaba2;3
e si na gaita sopraba,
era tan dose soprar4,
que ben fixera en cantar
aló pola mañanciña:

-Con esta miña gaitiña5

ás nenas hei de engañar.
Todas por el reloucaban
todas por el se morrían7;
si o tiñan cerca, sorrían;
si o tiñan lonxe7, choraban67.
¡Mal pecado! Non coidaban
que c'aquel seu frolear
tiña costume en cantar
aló pola mañanciña:

-Con esta miña gaitiña5

ás nenas hei de engañar
Camiño da romería,
debaixo dunha figueira,
¡canta meniña solteira
"Quérote", lle repetía...!8
I el ca gaita respondía
por a todas emboucar,
pois ben fixera en cantar
aló pola mañanciña:

-Con esta miña gaitiña5

ás nenas hei de engañar.
Elas louquiñas bailaban
e por xunta del corrían
cegas...,cegas9, que non vían
as espiñas10 que as cercaban;
probes palomas11, buscaban
a luz12 que as iba queimar,
pois que el soupera cantar
aló pola mañanciña:

-Con esta miña gaitiña5

as nenas hei de engañar.
Nas festas ¡canto contento!
¡Canta risa nas fiadas!
Todas, todas13, namoradas,
déranlle o seu pensamento14.
I el que, de amores sedento,
quixo a todas engañar,
cando as veu dimpois chorar,
cantaba nas mañanciñas:

-Non sean elas toliñas:

non veñan ó meu tocar5




Nota: As ligazóns que hai a continuación remiten a páxinas da wikipedia.



1.- Aliteración. Obsérvese a presenza de oclusivas en sílaba tónica



2.- Aliteración. Nos versos

sempre con poxante brío co tambor se acompasaba
as oclusivas e mailo ritmo semellan acegar o repenique dun tambor.



3.- Paralelismo. Anáfora e repetición de estrutura sintáctica en

Sempre pola vila entraba

con aquel de señorío;

sempre con poxante brío

co tambor se acompasaba



4.- Homeoptoto


5.- Ironía e diloxía


6.- Paralelismo:

Todas por el reloucaban

todas por el se morrían;

si o tiñan cerca, sorrían;

si o tiñan lonxe, choraban.


7.- Tres antíteses:

Todas por el reloucaban

todas por el se morrían;

si o tiñan cerca, sorrían;

si o tiñan lonxe, choraban.


8.- Exclamación retórica

¡canta meniña solteira "Quérote", lle repetía...!



9.- Epanalepse: cegas...,cegas



10.- Símbolo: As "espiñas" simbolizan o perigo ó que se expoñen ás mozas ó ter contacto físico e amoroso co gaiteiro.



11.- Metáfora: "Palomas" (pombas) = Doncelas.



12.- Símbolo: A "luz" dá vida e simboliza todo aquilo que é vital, alegre, apaixonado; pero a luz tamén cega (cegas... cegas que non vían) e queima.



13.- Epanalepse.



14.- Metonimia e/ou oxímoron: Déranlle o seu pensamento en realidade é unha metonimia (Tómase unha parte das mulleres, un anaco imposible de dar , o pensamento, para indicar que se deran por enteiro. Agora ben, o resultado aseméllase a un oxímoron (unión de conceptos incompatibles).