Decálogo do movemento polo software de código aberto

En Galilibros, o Wikibooks en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

1.- Libre redistribución: o software debe poder ser regalado ou vendido de maneira libre.

A distribución libre e gratuíta do software non debe implicar que realizar unha actividade comercial co mesmo estea penado. Hoxe en día tendese a pensar que de código aberto (ou libre) implica sempre que o software sexa gratuíto, o cal non ten por que ser necesariamente así. Unha crenza moi estendida é pensar que neste tipo de sistemas non hai negocio posible, nin beneficio, pero nada máis lonxe da realidade, os sistemas de código aberto manexan un volume de negocio moi importante en múltiples mercados, e todo unido a unha total e plena liberdade.

2.- Código fonte: o código fonte debe estar incluído ou debe poder obterse libremente.

O acceso ao código é imprescindible. Si escondemos o código fonte ninguén máis que nos terá acceso a el. Desta maneira converteremos o noso programa en algo estanco e sen vida. Si compartimos o código todo o mundo poderá colaborar con nos na creación, ampliación e mellora do software, sendo este, por tanto, mellor. Outro punto a ter en conta, e que si non amosamos o código fonte, podemos levantar suspicacias entre os usuarios, no sentido de que sería razoable que estes sospeitasen que estamos agochando algo malicioso no noso código.

3.- Traballos derivado: a redistribución de modificacións debe estar permitida.

Os traballos derivados deben poder redistribuírse sen máis problemas. Podería ocorrer que un proxecto caese no esquecemento, e que a alguén quixera recuperalo e seguir entendéndoo e mellorándoo. Esta obra derivada, sempre que respecte ao orixinal, debe poder ter o mesmo réxime que exemplifica o punto número un deste decálogo.

4.- Integridade do código fonte do autor: as licenzas poden esixir que as modificacións sexan redistribuídas unicamente baixo a denominación de parche.

O código do autor orixinal debe ser respectado como obra persoal que é, por tanto as modificacións poden ser denominadas en calquera caso como parches. Isto non é máis que unha denominación, os parches son igualmente melloras, refinamentos e adicións, que aumentan a calidade e funcionalidade do software.

5.- Sen discriminación de persoas ou grupos: ninguén pode quedar fóra.

Tódalas persoas, grupos, asociacións, colectivos, son iguais ante a lei e por tanto ninguén pode ser discriminado por pertencer a algún grupo étnico concreto ou a algunha agrupación.

6.- Sen discriminación de áreas de iniciativa: os usuarios comerciais non poden ser excluídos.

Polo dito nos puntos primeiro e quinto deste decálogo, isto debe de estar garantido, os usuarios comerciais son iguais que o resto en canto a dereitos e deberes.

7.- Distribución da licenza: deben aplicarse os mesmos dereitos a todo o que reciba o programa.

A licenza é a mesma para todos.

8.- A licenza non debe ser especifica dun produto: o programa non pode licenciarse só como parte dunha distribución maior.

A licenza afecta ao programa monoliticamente. Non pode ser que unha parte teña unha licenza BSD e outra GPL. Temos pois que ser consistentes, escoller unha licenza, estudando a fondo e comprendendo en todo momento as implicacións que esta supón, e logo engadila e deixala patente no noso software.

9.- A licenza non debe restrinxir outro software: a licenza non pode obrigar a que algún outro software que sexa distribuído co software aberto deba ser tamén aberto.

Quen queira abrir o seu software pode, que non queira non pode ser obrigado por ninguén. Ante todo o que se pretende e que haxa liberdade e que todo se articule e artelle arredor dela, que sexa o principio axente en todas as actividades ligadas ao software.

10.- A licenza debe ser tecnoloxicamente neutral: a licenza debe poder aceptarse por medios técnicos habituais, que estean ao alcance de todos, sen que sexa necesario un aparello hardware especial nin unha interface demasiado especifica.

A tecnoloxía debe estar ao alcance de todos e por tanto algo tan crucial como a licenza non debe ser accesible unicamente por un medio pouco común ou que non estea ao alcance de calquera usuario.