SQL/CREATE

SQL
← Volver a Tipos de sentencias	CREATE	Seguir con DROP →

Crear unha base de datos

CREATE DATABASE [IF NOT EXISTS] basededatos;

Onde:

• basededatos: nome que lle queremos dar á base de datos. Pode levar guión baixo (_), pero non espazos.
• IF NOT EXISTS: este campo opcional provocaría que, de existir xa no sistema unha base de datos co mesmo nome que a que se intenta crear, non se reemprazará a base de datos existente cunha nova base de datos.

Crear unha táboa

Antes de executar unha sentencia para crear unha táboa, é necesario que exista unha base de datos onde crear dita táboa.

CREATE TABLE
basededatos.taboa(
     campo1 TIPODEDATO [(lonxitude)] NOT NULL / NULL [DEFAULT ...] [COMMENT ...],
     campo2 TIPODEDATO [(lonxitude)] NOT NULL / NULL [DEFAULT ...] [COMMENT ...],
     campo3 TIPODEDATO [(lonxitude)] NOT NULL / NULL [DEFAULT ...] [COMMENT ...],
     ...
     PRIMARY KEY (campo1, campo2, ...),
);

Onde:

• basededatos: nome da base de datos na que se vai crear a táboa.
• taboa: nome da táboa que se vai crear.
• campo1, campo2, campo3: nomes dos campos que se van crear.
• TIPODEDATO: tipo de dato que corresponderá aos datos introducidos en cada campo.
• lonxitude: podemos acompañar o tipo de dato dunha lonxitude en forma de número limitado por parénteses. Esta lonxitude expresa o número máximo de caracteres (tanto no caso de tipos alfanuméricos coma no de tipos numéricos). Exemplo: INT(10) (con isto dicimos que os valores introducidos poden chegar a ter ata 10 cifras). A lonxitude é independente da cantidade de bytes do dato almacenado no campo, que vai ligada directamente ao tipo de dato elixido.
• NOT NULL / NULL: se poñemos NULL, significará que o campo pode conter valores nulos (NULL), é dicir, que son opcionais. Se poñemos NOT NULL encher o campo será obrigatorio para cada fila.
• DEFAULT: podemos incluír este parámetro e a continuación un valor para inidcar que dito valor será o valor por defecto de dito campo.
• COMMENT: podemos incluír este parámetro seguido dunha cadea de texto limitada por comiñas simples (''), que corresponderá á descrición do campo ou do seu posible contido.
• PRIMARY KEY: usado como se indica no modelo anterior, este parámetro permite indicar que campo ou campos serán a clave primaria da táboa. Haberá que especificar cando menos unha clave primaria.

Crear unha clave allea

Nunha táboa, un campo que non é unha clave primaria pode facer referencia a un campo doutra táboa que si que é clave primaria. Para manifestar dita relación entre os campos utilízase o seguinte código, que se engadiría na declaración dunha táboa, despois das definicións dos campos (por exemplo, despois da declaración da clave ou claves primarias):

FOREIGN KEY (campo) REFERENCES taboaprincipal (campoalleo);

Onde:

• campo: é o nome do campo da táboa actual que fai referencia a un campo clave primaria doutra táboa.
• taboaprincipal: é o nome da táboa que contén o campo clave primaria ao que fai referencia o campo da táboa actual.
• campoalleo: é o campo clave primaria ao que fai referencia o campo da táboa actual.

SQL
← Volver a Tipos de sentencias	CREATE	Seguir con DROP →