Sintaxe da lingua galega/A oración

En Galilibros, o Wikibooks en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A oración é un tipo de enunciado. Coma os enunciados, a oración ten sentido completo e entoación pechada. Distínguese da frase por posuír un predicado que contén un núcleo verbal.

Suxeito e predicado.png

A concordancia é a relación gramatical que hai entre o suxeito e o núcleo do predicado (o verbo). Por mor desa relación, se o verbo está en segunda persoa do plural, o suxeito será unha segunda persoa do plural (“vós”); se o verbo estivese en primeira persoa, o suxeito sería “eu” ou “nós”.

El vai ó pavillón Eles van ó pavillón.

Modalidade oracional ou do enunciado[editar]

Segundo a intención que o falante teña e sobre o que faga fincapé, podemos distinguir os seguintes tipos de oracións e enunciados:

Acto comunicativo.png
  • Se o enunciado fai fincapé sobre o emisor, o enunciado será emotivo.
  • Se se centra no receptor, o enunciado será exhortativo (conativo)
  • Se o enunciado fai fincapé na mensaxe, o enunciado será estético.
  • Se o enunciado fai fincapé no código, será metalingüístico.
  • Se o enunciado fai fincapé na canle, será fático.
  • Se o enunciado fai fincapé na realidade extralingüística, será un enunciado representativo.
Tipos de oracións.png

Exercicios[editar]

Indica o tipo de enunciado segundo o elemento da comunicación sobre o que fagan fincapé as seguintes secuencias
Quérote moito e gustaríame que saíses comigo.
O río Miño é o máis grande de Galicia.
Ti cala e fai os deberes!
Oes?, óesme ben?, estás aí?
A palabra “quen” é invariable, non ten plural.
O sol ponse nos teus ollos cada vez que os pechas.
Indica o tipo de modalidade oracional das seguintes secuencias
Estou canso.
Mal raio te parta!
Oxalá non empreguen as tenaces.
Quizais poida ser verosímil.
Haberá uns tres quilómetros ata alí.
Estás amuada?

Véxase tamén[editar]