Termodinámica/Ecuación de estado dos gases/Ecuación de estado dos gases perfectos

En Wikibooks, o Galilibros en galego.

Índice

[editar] Ley de Avogadro

A unha temperatura e presión constantes, o número de moléculas de gas contido nun certo volume é o mesmo calquera que sexa o gas. Entón, o volume V é directamente proporcional ao número de moléculas (a P e a T constantes) ou aínda, en termos de número de mols (1 mol = 6,022 x 1023 moléculas), V é directamente proporcional ao número de mols (a P e a T constantes).

‘‘‘V\;=\;k_1\;\cdot\;n‘‘‘

[editar] Ley de Boyle-Mariotte

A temperatura constante (isotermia), os volumes ocupados por unha mesma masa gasosa son inversamente proporcionais ás presións que soportan.

Por inversamente proporcional enténdese que, cando a presión aumenta, o volume decrece na mesma proporción e viceversa.

Se represetamos a presión en ordenadas e o volume en abcisas, o gráfico da ecuación de Boyle-Mariotte é unha curva denominada hiperbole equilátera.

Se a transformación isotérmica se realiza nunha temperatura T'>T, o valor do produto pV será máis elevado, e polo tanto a hipébole representativa ficará máis afastada dos eixos.

‘‘‘PV\;=\;k_2\;\cdot\; f(T)‘‘‘

[editar] Ley de Charles

Gaylussamod.gif


A presión constante (condicións isóbaras), o volume dunha cantidade constante de gas aumenta proporcionalmente coa temperatura.

Para presións suficientemente baixas, este comportamento obsérvase en todos os gases. O volume é directamente proporcional á temperatura T , isto é:

‘‘‘PV\;=\;k_2\;\cdot\; f(T)‘‘‘

se a temperatura se expresa nunha nova unidade : Kelvin (K) , ligado aos graos Celsius por :

‘‘‘T(K)\;=\;T(C)\;+\;273,16‘‘‘

[editar] Ley de Gay-Lusac

Gay.gif

A volume constante, a presión á cal está suxeita unha certa cantidade constante de gas aumenta proporcionalmente coa temperatura.

[editar] Ecuación de estado dos gases perfectos

Os gases que obedecen ás 3 ultimas leis son denominados perfectos (hai polémica: estes gases son perfectos ou ideais? Usaremos o termo "perfecto") . A combinación destas leis substenta:

‘‘‘\frac{PV}{nT}\;=\;Constante‘‘‘

A constante chámase constante dos gases perfectos (símbolo ‘‘‘R’‘‘). A dimensión de ‘‘‘PV’‘‘ é dunha enerxía.

[R]\;=\;\frac{[enerxia]}{[temperatura][cantidade\;de\;mateira]}

R = 8.314 j.K-1.mol-1 = 0.08206 L.atm.K-1.mol-1 = 1.9872 cal.K-1.mol-1

Un trazado da presión en relación ao volume (a temperatura constante) P = nRT /V chámase un isotermo e, como é unha función da forma f(x) = constante/x, posúe aparencia dunha hipérbole.

Gazpar2dmod.gif

Podemos tamén representar o estado dun gas perfecto (para unha certa cantidade de materia por área) nun diagrama a tres dimensións P, V e T. Os isotermos P(V) con dúas dimensións son as proxecións desta área sobre un plano .

Gazpar3d.gif

[editar] Ecuación barométrica

A presión exercida por unha columna de líquido (por exemplo o mercurio) calcúlase a partir da súa densidade, que supomos constante calquera que sexa a altura na columna. No caso dunha columna de gas de seción A, a densidade varía coa altitude. A presión P na altura z, Pz, é debida ao peso da columna de gas entre z e z+dz. En consecuencia, a presión diminúe cando a altitude aumenta.

Cando a altura aumenta dunha pequena cantidade dz , a presión aumenta dunha cantidade dP:

‘‘‘dP\;=\;P_{z+dz}\;-\;P_z‘‘‘

‘‘‘dP\;=\;\frac{masa\;do\;gas\;de\;z+dz\;ata\;\infty }{A}\;\cdot\;g-\frac{masa\;de\;gas\;de\;z \;ata\;\;\infty}{A}\;\cdot\;g‘‘‘

‘‘‘dP\;=\;\frac{masa\;do\;gas\;de\;z\;ata\;z+dz}{A}\;\cdot\;g‘‘‘

‘‘‘dP\;=\;-\frac{\rho_z\;\cdot\;A\;\cdot\;dz}{A}\;\cdot\;g\;=\;-\rho_z\;\cdot\;A\;\cdot\;dz‘‘‘

onde g é a aceleración da gravidade e ρz a densidade do gas, que supoñamos ser idéntica de z ata z +dz. Alén diso, para un gas perfecto de masa molar M:

\rho_z\;=\;\frac{MP_z}{RT}

o que conduce á ecuación barométrica:

P\;=\;P_0\;e^{\frac{-Mg(z-z_0)}{RT}}

onde P0 é a presión na altitude z0

[editar] Mistura de gases. Presión parcial. Lei de Dalton

Sexa unha mestura de diversos gases contida nun volume V, colocada a unha temperatura T e sometida a unha presión P. Anotamos por ni , o número de moles do gas i.

Por definición, a presión parcial Pi do compoñente i da mestura é a presión que o gas produciróa se estivese só no recipiente.

No caso dun gas perfecto, a presión total exercida por unha mestura é igual á suma das presións parciais dos compoñentes. É a lei de Dalton, consecuencia da ecuación dos gases perfectos, para a cal o estado do gas depende só do número de moléculas e non da súa natureza.

Dalton1.gifP_1\;=\;\frac{n_1RT}{V}

Dalton2.gifP_2\;=\;\frac{n_2RT}{V}

Dalton12.gif\;P_{total}\;

P_{total}\;=\;\frac{n_{total}RT}{V}\;=\;\frac{(n_1+n_2)RT}{V}=\;\frac{n_1RT}{V}+\;\frac{n_2RT}{V}\;=P_1\;+P_2

No caso dunha mestura de máis de dous constituíntes:

P_i\;=\frac{n_iRT}{V}
P\;=\;\sum_i\;P_i\;=\sum_i\frac{n_iRT}{V}\;=\;\frac{RT}{V}\sum_i n_i
\frac{n_i}{\sum n_i}\;=\;\frac{P_i}{P}\;=\;x_i

onde x é a fración molar do constituinte i da mestura

1. Ecuacións de estado dos gases: 1.1 Ecuación de estado dos gases perfectos / 1.2. Gases reais / 1.3. Ecuación de estado de Van der Waals / 1.4. Estados correspondentes / 1.5. Outras ecuacións de estado
2. Primeira lei da termodinámica: 2.1. Primeira lei / 2.2. Expresión cuantitativa do traballo de expansión / 2.3. Entalpía / 2.4. Capacidade calorífica / 2.5. Aplicación aos gases perfectos / 2.6. Termoquímica / 2.7. Traballo, calor e metabolismo - Aplicación aos seres vivos
3. Entropía: 3.1. Elementos de termodinámica estatística / 3.2. Segunda lei da termodinámica / 3.3. Variación da entropía durante procesos reversíbeis / 3.4. Evolución térmica espontánea / 3.5. Variación de entropía durante procesos irreversiveis / 3.6. Variación de entropía dos gases perfectos-Ciclo de Carnot
4. Relacións fundamentais da termodinámica: 4.1. As relacións fundamentais / 4.2. Variación da enerxía libre coa temperatura.Relación de Gibbs-Helmhotz / 4.3. Variación isoterma da enerxía co volume.Presión interna / 4.4. Relación entre Cp e Cv / 4.5. Variación de entropía e de enerxía dun gas de Van der Waals / 4.6. Efecto da presión sobre a entalpía / 4.7. Enerxía libre e traballo máximo
5. Equilibrio de fases dun corpo puro: 5.1. Variación da enerxía libre coa temperatura e a presión / 5.2. Presión de vapor / 5.3. Ecuación de Clapeyron / 5.4. Diagrama de fases dun corpo puro
Ferramentas personais